
Moje AI Porozmawia Z Twoim AI
Kiedyś mówiło się: „moi ludzie porozmawiają z twoimi ludźmi”. Trzeba było do tego mieć ludzi. Dzisiaj wystarczy abonament za 18 euro ;)
Znam dobrego deva - świetny fachowiec, kod pisze jak poeta. Niestety wiadomości też pisał jak poeta: krótko, enigmatycznie i bez interpunkcji. „nie działa bo cache”, „coś z parsowaniem templatek się sypie” - to były jego pełne raporty z awarii. Przez lata nauczyłem się go czytać jak wróżka fusy.
I nagle dostaję:
Cześć, dziękuję za zgłoszenie. Poniżej przedstawiam analizę problemu w trzech punktach.
Pierwsza myśl: porwali go. Druga: porywacze są bardzo uprzejmi.
Wszystko było poprawne, klarowne, z kropkami i przecinkami. Tylko że z „nie działa bo cache” wiedziałem dokładnie, co się stało i jak poważny jest problem. A z trzech akapitów dowiedziałem się głównie, że „chętnie odpowie na dodatkowe pytania”. On. Chętnie. Poprosiłem, żeby wyłączył AI i wrócił do bycia poetą.
Drugi bohater mojej opowieści to stary klient. Człowiek czynu z ADHD. Maile pisał z telefonu, prawdopodobnie biegnąc. Temat: „pilne”. Treść: „zadzwoń”. A najczęściej pytanie i problem lądowały w temacie maila, a treść była pusta.
Aż tu przychodzi mail. Dobre trzy ekrany:
Chciałbym poruszyć kwestię skalowalności architektury w kontekście długofalowej strategii rozwoju naszego systemu.
Od człowieka, który miesiąc wcześniej mówił „program mi wolno działa”.
Co robi w takiej sytuacji profesjonalista taki jak ja? Oczywiście wkleja to do swojego AI i pisze: „przygotuj odpowiedź adresującą wszystkie zagadnienia z tego maila”.
Przez pierwszy tydzień nasze AI prowadziły wzorową korespondencję. Dziękowały sobie za cenne uwagi. Zgadzały się co do kierunku. Proponowały kolejne kroki i dokumenty. Wydaje mi się, że nawet mogły się polubić. Jedyne, czego nie zrobiły, to czegokolwiek :) Po tygodniu mieliśmy dokument na jakieś czterdzieści akapitów i zero decyzji. Ale było to bardzo ładnie sformatowane zero.
Żeby nie było: sam czasem używam AI do odpowiadania na maile. I nie przestanę, bo też byłem kiedyś poetą, a komunikacja z ludźmi to dla mnie wyzwanie.
A do klienta w końcu zadzwoniłem. Pięć minut, temat zamknięty. Moi ludzie porozmawiali z jego ludźmi. Okazało się, że to wciąż my.
PS Wszelkie podobieństwo do moich znajomych i klientów jest przypadkowe, a postacie są prawie fikcyjne. Żadne AI nie ucierpiało w trakcie tworzenia tego artykułu. Jedno się trochę napracowało.